Ingrid is een bijzondere vrouw met een prachtig hart. Als vrijwilliger zet zij zich met veel liefde en betrokkenheid in voor solidariteit, verbinding en een samenleving waarin verschillen ons juist dichter bij elkaar brengen. Met haar open hart en oprechte inzet laat zij zien hoe waardevol het is om naar elkaar om te kijken en ruimte te maken voor elkaars verhalen.
Met veel plezier delen we haar bijzondere verhaal met onze lezers. Een verhaal over menselijkheid, verbondenheid en de kracht van samenleven.
Hier is het artikel van mevrouw Ingrid:
Op 7 februari 2025 schreef ik onderstaand verhaal over Hala met als titel ' Het gaat Hala lukken'. Nog geen 18 maanden later is het Hala gelukt en hoe. Zij heeft haar B1+ gehaald binnen 9 maanden en zij heeft aan alle eisen van de Inburgering voldaan. Sinds september 2026 heeft Hala een baan als Creative Engineer bij een gerenommeerd architectenbureau in de stad waar zij zich zo is thuis gaan voelen.
'Het gaat Hala lukken
Op zoek naar een ‘gewoon’ leven...
Zo’n 4 maanden heeft Hala bij ons gewoond. Hala is gevlucht vanuit Syrië, deze maand 3 jaar geleden. Via Takecarebnb, een organisatie die statushouders die in afwachting zijn van reguliere huisvesting, koppelt aan gastgezinnen. Na eerder gewoond te hebben in verschillende AZC’s kwam Hala via Takecarebnb terecht in Voorburg, bij Petra. Na 10 maanden wilde Hala graag dichterbij Amsterdam, haar koppelgemeente, wonen en zo kwamen wij, in Beverwijk, in het vizier.
De periode bij ons is voorbij gevlogen, Hala, een prachtige jonge vrouw van 31 jaar, afgestudeerd als architect, met een koffer vol ervaringen die in een weerspannige samenleving haar weg moet vinden, wat haar gaat lukken. Zij heeft zich met verve ondergedompeld in onze wereld en wij in de hare.
Contact met ‘thuis’
Hala heeft dagelijks contact met haar ouders in Damascus, ook wij hebben hen via de app (zoom) meerdere keren gesproken. Zo bijzonder en ontroerend dat onze verschillende werelden op deze manier bij elkaar komen en ook intens verdrietig omdat zij elkaar hebben moeten loslaten voor haar veiligheid. Hoe genereus kun/moet je zijn…..
Inburgering
Hala gaat 10 februari aanstaande starten met haar Inburgering op intensief niveau aan de Vrije Universiteit. In de afgelopen maanden, de wettelijke inburgering liet op zich wachten, hebben wij met elkaar van de nood een deugd gemaakt en ongelooflijk veel van elkaar geleerd en vooral genoten, over integratie gesproken.
We hebben van alles ondernomen: Van de Beverwijkse bazaar naar het Voorlinden museum, van het bijwonen van een Ajax wedstrijd naar een ontroerende dansvoorstelling ‘It is not a dance’ in de Schuur in Haarlem, van een paar dagen naar Vlieland ineens uitgenodigd worden voor een fotoshoot. Van Hollandse (stamp)pot tot Syrisch tot Ethiopisch en Indonesisch eten. Sporten op het Nova College, naar Wende in Carré, op de Grote Markt in Haarlem zingen voor de monddood gemaakte vrouwen in Afghanistan. En als ‘kers op de taart’ de maaltijd op de 1ste Kerstdag bij ons thuis. Hala, haar Syrische nicht en man uit Zweden, haar Syrische neef uit Hongarije en onze zoon zaten rond de tafel, het was een avond om nooit te vergeten, zo rijk, zo vanzelfsprekend vertrouwd, zo intens, waar ook nog even contact was met de moeders in Syrië. Ogenschijnlijk totaal verschillende werelden die elkaar zo gemakkelijk vonden en in essentie niet echt van elkaar blijken te verschillen.
Nabije toekomst
Hala denkt groots, zij wil eerst haar Nederlands op een goed niveau hebben, ze heeft onlangs contact gelegd met een jobhunter om op zoek te gaan naar een plek waar ze haar kwaliteiten als architect verder kan ontwikkelen.
Het gaat haar lukken.
Ingrid Lunter